9 czerwca 2010 (środa) o godzinie 18.00 w Bibliotece Oliwskiej (filia nr 2 WiMBP, ul. Opata Jacka Rybińskiego 9 w Gdańsku Oliwie) odbędzie pokaz prezentacji multimedialnej autorstwa Andrzeja i Pawła Garskich pt. "Wędrówki po Norwegii śladami Ibsena i Griega".
A oto, jak Andrzej Garski - współpracownik "Zewu Północy" - zachęca do udziału do w tym wydarzeniu:
"Na prezentacji chciałbym pokazać Norwegię w sposób nietypowy. Oglądając malownicze norweskie krajobrazy, słuchać będziemy muzyki Edwarda Griega. Utwory tego kompozytora wykazują silne związki z literaturą, są oparte na sagach, legendach, balladach nordyckich i skandynawskiej poezji ludowej.
Piękno dzikiego krajobrazu gór norweskich inspirowało wielu artystów, pisarzy i poetów. Zbierając materiały do przewodnika po Skandynawii, znalazłem ciekawe informacje dotyczące Henryka Ibsena i Edwarda Griega.
Wieczorami, po trudach wspinaczek w górach Jotunheimen, w zajeździe Turtagr? często urządzane były wesołe przyjęcia. Przy fortepianie zasiadał Edward Grieg, który tak jak Ibsen był oczarowany dziką przyrodą nieujarzmionych gór. Pieśni ludowe i kołysanki zasłyszane w pobliskich domach i gospodarstwach rolnych Grieg skrzętnie zapisywał i opublikował je później w zbiorze "Dziewiętnaście norweskich piosenek ludowych".
W 1862 roku Henryk Ibsen odwiedził góry Jotunheimen i drogę Sognefjellsvegen. Groźne szczyty, lodowce, wodospady i jeziora wywarły na nim duże wrażenie, co było inspiracją w późniejszych dramatach "Brand" (1866) i "Peer Gynt" (1867). Być może właśnie z grani Besseggen Peer Gynt w fantazji Ibsena skoczył na grzbiecie renifera do jeziora Gjende.
W XIX wieku kamienne domki dla myśliwych w Rondane odwiedzał sławny norweski zbieracz baśni ludowych Peter Christian Asbj?rnsen. Tutaj w 1842 roku zasłyszał legendę Peder Gynt, którą później Henryk Ibsen przekształcił w swoim dziele w ?Peer Gynta".
Henryk Ibsen w 1876 roku zwrócił się do Edwarda Griega z prośbą o napisanie muzyki do wybranych scen swojego dramatu "Peer Gynt". W ten sposób powstały dwie suity: I suita op. 46 w 1888 r. i II suita op. 55 w 1891."
|